Wyniki wyszukiwania dla:

SŁOWO NA NIEDZIELĘ

SPRAWCIE SOBIE SKARB NIEWYCZERPANY W NIEBIE
Jezus przez swoje słowo kształtuje nas, chcąc nas oderwać od marności tego świata, abyśmy odnaleźli wyższe dobra. Kto odnajduje skarb wiecznego królestwa, ten nie lgnie do tego, co łudzi, mami, lecz nie daje nasycenia… Kto odkrywa skarb Ewangelii, żyje w wolności serca, w nakierowaniu na to, co prawdziwie uszczęśliwia.
Skarb niewyczerpany w niebie nigdy nie zniszczeje (por. Łk 12,33). Nie będzie on dla człowieka ciężarem. Skarb ten nie czyni nikogo niewolnikiem, lecz człowiekiem prawdziwie wolnym. Kto poznaje Jezusa, ten odkrywa ten skarb. Kto czerpie życie i moc z Niego dzięki sakramentom Kościoła, przyjmuje do siebie Jego słowa, pozwalając im się przemieniać, tego nie pochłoną sprawy i troski tego świata. Zawsze będzie miał przed sobą jasny cel: wieczne królowanie z Bogiem. Wszystko podporządkuje temu jednemu celowi. Miłością odpowie na miłość Tego, który ukochał go pierwszy, oddając za niego życie.
Każdy dzień ucznia Chrystusa ma być przygotowaniem na spotkanie z Nim. Taka perspektywa wyzwala z kajdan doczesności, pozwalając właściwie korzystać ze stworzonego świata – zawsze w nakierowaniu na to, co wieczne.
Prawo miłości, które Chrystus pozostawił swoim wybranym, czyni gotowym w tym świecie żyć tak, aby zdobyć dobra wieczne. Wybieranie dróg ukazanych przez Mistrza, radykalne odrzucenie grzechu, to droga do pełni życia. Dlaczego tak niewielu na nią się decyduje? Bo jest to droga pełna wymagań (por. Mt 7,14). Wymagania te jednak służą człowiekowi. Dzięki nim wzrasta i upodabnia się do Stwórcy. Kto nie zaprze się siebie, ten łatwo zejdzie z niej, oszukiwany przez księcia ciemności. Nie otworzy się na dobra, które przygotował dla niego Bóg, lecz będzie żył namiastkami. One jednak nigdy go nie uszczęśliwią i nie zaspokoją. Stanie się niewolnikiem dóbr tego świata.
Jezus chce dla ciebie pełni życia. Z miłości do ciebie wzywa cię do sprawienia sobie skarbu w niebie. Zostałeś powołany do wielkości w Jego królestwie. Wszystko, co Jego, jest także twoje. Gdzie jest twój prawdziwy skarb, o który zabiegasz? Czy jest to skarb wieczny, niewyczerpany?
Nie pokładaj nadziei w tym, co doczesne, abyś nie żył w ciągłej pogoni za tym, co cię nie zaspokoi, w lęku o dobra, o które tak skrzętnie zabiegałeś… Jeśli żył będziesz w świadomości, że należysz do Boga, świadomie zmierzając do Niego, będziesz sprawiał sobie skarb, którego nikt ci nie wykradnie. Będziesz nim cieszył się na wieki.
s. Bożena Maria Hanusiak pust.


Podziel się tym wpisem: